Boas Migas

Pastel de bacalao

2010-06-20T21:14:00.000+02:00

Esta receita é moi similar á dos pasteis de verdura. Foi unha receita improvisada para reciclar dous trozos de bacalao que me quedaran dunha comida anterior.

Masa base (neste caso tamén é comprada)
2 ovos
1 cebola
1/2 vaso de nata líquida
Bacalao

Desmigajar o bacalao (xa estaba cociñado). Bater os ovos. Untar o molde cun pouco de aceite ou mantequilla, poñer a masa como base. Mesturar o bacalao, os ovos e a nata. Encher o molde e meter todo ó forno ata que o ovo esté totalmente cuallado.

Pasteles de verduras

2010-06-06T10:10:00.000+02:00

Masa base (neste caso comprei obleas para empanadillas)
2 ovos
Puerro
Cebola
Pemento verde
Pemento vermello
Zanahoria
Sal
1/2 vaso de nata líquida

Trocear a verdura e saltear na sartén. Bater os ovos. Untar os moldes con un pouco de aceite ou mantequilla, poñer a masa como base. Mesturar as verduras, os ovos e a nata. Encher o molde e meter todo ó forno ata que o ovo esté totalmente cuallado.

Rosquillas de Cazorla

2010-05-31T14:20:00.001+02:00

Chámanse rosquillas de Cazorla porque a receita deulla á miña nai unha señora de Cazorla. Desde que as fixemos por primeira vez con esta señora, na miña casa chámanse así e teñen bastante éxito.

15 cucharadas de leite
3 ovos
1 sobre e medio de levadura en polvo
15 cucharadas de aceite oliva
15 cucharadas de anis
15 cucharadas de azúcar
fariña
unha pel de laranxa

Poñer a pel de laranxa nunha sarten ó lume co aceite ata que empece a fritir. Sacar do lume e deixar que se enfríe totalmente.
Separar as claras das xemas e subir as claras a punto de neve. Mesturar os ingredientes seguindo esta orde: claras > xemas batidas > azúcar > aceite > anis > leite > levadura > fariña (a que admita a mestura para poder traballala despois).
Cando a masa xa teña unha textura homoxénea, darlle forma. Para esto é mellor untar un pouco as mans con aceite, así non se pega. Fritir en abundante aceite. Unha vez fritas deixar que se lles quite o exceso de aceite sobre un papel de cociña.
Para conservar, meter nun bote ou nunha caixa de lata envoltas nunha servilleta ou papel de cociña.

Muffins albinos de arandos / Muffins albinos de chocolate

2010-05-27T22:02:00.005+02:00

2 tazas de fariña
1/3 taza de azúcar blanco
1/3 taza azúcar moreno
2 cucharadas de levadura
1/2 cucharada de sal
2/3 taza de leite
115 g de mantequilla
2 ovos
1 cucharadiña de vainilla líquida
Perlas de chocolate
Arandos

Esta receita está collida de Directo al Paladar.
Mesturamos primeiro os ingredientes secos: fariña, azúcar, sal e levadura. Por outra parte mesturamos os líquidos: ovos, leite, mantequilla e a vainilla. Hai que mesturar ata que estén ben ligados.
Facemos un volcan no centro dos ingredientes secos e metemos alí a mestura líquida. Remexendo o conxunto o xusto para que todo quede integrado, pero sen bater en exceso.

Separamos en dous recipientes e nun engadimos as pepitas de chocolate e no outro os arandos.

Untamos os moldes e poñémoslles masa ata a metade. Metemos no forno.

Lisboa: un "ponto final" con moi bo sabor de boca

2010-05-21T20:46:00.001+02:00

Recen chegada de Lisboa, apeteceme escribir en Boas Migas sobre un restaurante que me deixou moi bo sabor de boca. Despois duns días de viaxe por Portugal e pola súa capital, despedímonos de Lisboa e dos lisboetas que nos acolleron cunha cea nun restaurante cunha ubicación privilexiada.
Ponto final é un nome do máis axeitado. Para chegar alí, colles un barco na estación de Cais do Sodré. Cando aínda estás contendo a respiración polo punto de vista privilexiado e intentando identificar os monumentos da cidade que se deixa do outro lado do río, xa estás na outra beira do Tejo, en Cacilhas. Empezas a camiñar cara a dereita pola beira do río, alonxándote da civilización e adentrándote nun peirao en horas baixas ou semi-abandonado. Despois de facer varias curvas desfrutando do perfil da cidade desde a outra beira, aparece un restaurante. Pouco máis adiante e xa na fin do peirao está o Ponto Final.
Coa noite tan temperada que facía, ceamos na terraza, coas olas batendo ós nosos pes. Como é un blog de cociña direi que comemos entre outras cousas: Arroz com Tamboril, Pataniscas de Bacallau e Sericá. Ceamos moi ben, pero o verdadeiramente espectacular do restaurante é desfrutar desa terraza con vistas ao waterfront de Lisboa.
Despois de cear, de novo o percorrido cara ó barco, neste caso, rodeados pola penumbra e nunha calurosa noite do mes de maio. Desandar o camiño polo percorrer retorcido do peirao ata chegar ó embarcadoiro. Embarcar... e outra vez conter a respiración desexando que o barco se desvíe da liña recta ó cruzar e demore a viaxe uns minutos máis. Para min foi un Ponto Final perfecto á estancia en Lisboa.

Ponto Final Restaurante

Cais do Ginjal, 72

Cacilhas 2800-284 Almada

Telf. 212760743

Para opinións máis precisas deixo o link a Tripadvisor.

Lasaña de verduras diferente

2010-05-02T17:24:00.002+02:00

Webos Fritos é outro dos blogs que leo habitualmente, e esta receita que teñen posta na categoría de "recetas para sorprender", a min sorprendeume de verdade pola súa orixinalidade. E así pasaron varios meses ata que atopei a ocasión propicia para poñerme mans á obra. Unha cea con dúas convidadas especiais que sabía que se sorprenderían con esta presentación.

Placas de lasaña (eu utilicei as precocidas, que tiña o tempo xusto)

Tagliatelle de colores (eu utilicei tallarines e espaguetis, cousas da vida...)

Sal

Unha xema de ovo

Bonito fresco

Pementa

Pementos verdes, vermellos e amarelos

Zanahoria

Cebola morada

Calabacín

Aceite

Azúcar

Queixo provolone

Cocer a pasta. Bater a xema de ovo. Poñer as placas de lasaña unha xunto a outra ata o tamaño dos tallaríns/espaguetis (a min coincidiume facer 3 placas á vez). Pintar as placas con ovo. Ir pegando un a un (si, un a un) os espaguetis/tallaríns nas placas de lasaña. Aquí é cando pensas: "ónde me metín, non acabo nunca", pero unha vez que se lle colle o truco vai rapidísimo. Cortar as partes sobrantes de tallaríns e separar as placas de lasaña. Volver a pintar con ovo por riba con coidado de non mover moito o "mosaico" e reservalos. Eu solo "customicei" a capa de arriba da lasaña.

Cortar a verdura.

Preparar os ingredientes por separado. Eu fíxeno da seguinte forma:

-Calabacín e pemento verde: asados no forno sobre unha bandexa ben untada de aceite

-Zanahoria, pementos vermellos e amarelos: cocidos ó vapor pero deixándoos un pouco crús

-Cebola: caramelizala nunha sarten a lume baixiño e cunha cucharada de azúcar

-Bonito: picar en dados moi pequeniños, poñerlle sal e unha pouca pementa. Fritir un pouco nunha sarten co lume moi alto para que non perda a xugosidade.

Poñer unha placa de lasaña no fondo dunha bandexa untada con aceite de oliva. Ir poñendo ingredientes por capas neste orde: calabacín, pemento (verde, vermello e amarelo), zanahoria, queixo provolone, bonito, cebola, queixo provolone e por último cubrir coa tapa customizada da lasaña. As capas de queixo foron bastante sutís, para non sorecargar.

Meter no forno un anaco ata que o queixo esté fundido e os ingredientes que enfriaron volvan a ter calor. Manter no forno a lume baixo ata o momento de servila. Parece moi complicada, pero merece a pena. Non me esperaba un sabor tan rico...

Co vistosa que é e co ben que sabe, a partir de ahora, vouna convertir na miña especialidade! ;)

A receita orixinal é perfecta e preciosa, pero como eu o fixen con algo de presa e non atopei tagliatelle das cores axeitada, pois improvisei. Ademáis adaptei os ingredientes un pouco. Pero para as que se sorprenderon coa miña presentación, que vexan a orixinal onde ademáis se detalla máis o proceso: Lasaña Wally.

Tiramisú de Fresa

2010-04-29T19:30:00.001+02:00

Esta foi unha das receitas que nada máis leela no blog Los Fogones del Chi, díxenme: "teño que facela xa". Así que a adaptei (moi lixeiramente) ás miñas preferencias e aquí está o resultado:

250 g de mascarpone

2 ovos

Azúcar

Fresas

Pistachos

Separar as xemas das claras. Mesturar as xemas cunhas cucharadas de azúcar e engadirlle o mascarpone. Mesturar todo ben e probar para ver se hai que engadir máis azúcar. Subir as claras a punto de neve e engadír á mestura anterior remexendo con coidado para que colla un pouco da textura das claras.

Cortar as fresas pola metade e dispoñelas no vaso ata cubrir ben o fondo. Poñerlle encima unha boa capa da crema. Para adornar picar uns poucos pistachos (eu non conseguín os crús que di na receita orixinal, así que adaptéi os salados meténdoos nunha pouca auga para que perderan o sal) e poñer tamén uns taquiños de fresa.

Aínda que pareza algo complicado, é moi sinxelo e rápido. O que máis tempo leva é subir as claras.
A presentación fai que sexa un postre moi vistoso, pero o certo é que a min quedoume fatal se o comparamos coa receita orixinal. (Ademáis son unha pésima fotógrafa...)

Chourizos asados na chimenea

2010-02-18T20:15:00.000+01:00

Chorizos caseiros pouco curados
Viño tinto/branco ou cervexa

Envolver o chourizo en papel aluminio, deixar un dos extremos sen pechar para poder poñerlle un chorro de viño. En vez de viño, tamén se lle pode poñer cervexa (Estrella Galicia, por suposto).
Preparar a chimenea, separando os troncos que teñen llama e deixando sólo as brasas. Meter durante uns minutos entre as brasas.

Nota: Boísimos para merendar nunha tarde de neve!

Restaurante "O Galiñeiro", A Coruña

2010-02-01T19:51:00.001+01:00

O restaurante "O galiñeiro" está centricamente situado na cidade de A Coruña (Plaza de Galicia, 2-3). Non ten páxina web (ou eu non a atopei), pero aquí pódese atopar a carta do restaurante (cos prezos) e algunhas opinións de clientes.
Un restaurante por dicilo de algún modo "temático", que centra a súa carta en pratos elaborados con polo ou con ovos.
Leva case un ano aberto e desde fora vése sempre ambientillo. Fun a cear alí con algúns compañeiros de traballo antes do Nadal e ese día había moita xente.
Pedimos uns entrantes para compartir (rabas de polo, croquetas e a ensalada do César) e despois un prato para cada un (ovos fritos con xamón, polo ao curry, polo en pepitoria e peituga de polo). O meu prato era peituga de polo, rechea de champiñóns e gambas, aderezada con mostaza. Para min sobraba un pouco de mostaza, pero o recheo estaba aceptablemente bo. Postres variados, viño, cerveza e unha copa antes de marchar.
O ambiente é moi agradable, a decoración moi coidada e acorde co sitio, pero o servizo deixa bastante que desexar (ó mellor era porque había moita xente).
Pagamos sobre 30 euros por persoa, un prezo que, se se cumpriran as miñas expectativas, estaría encantada de pagar, pero despois de estar alí, e a medida que pasa o tempo me parece excesivo.
A pesares de que me tiña unhas pintas fabulosas e lle tiña moitas ganas, o regusto que me deixou foi de indiferencia. Promete moito, pero ó final non chega a cumprir.

Tarta de castañas

2010-01-26T21:52:00.001+01:00

1 kg de castañas
150 g de mantequilla
300 g de azúcar
6 huevos
1 l leite
1 copa brandy
~~1/4 l de nata~~
caramelo líquido

Pelar as castañas e poñelas nunha pota con auga fervendo ata que estén cocidas. Sacalas da auga e quitarlles a segunda pel. Unha vez peladas poñelas nun bol xunto co leite e o brandy. Mesturar ou bater ata conseguir unha mestura fina.
Separar as yemas das claras. Mesturar as primeiras co azúcar e engadilas á mestura anterior. Bater as claras a punto de neve e engadir.
Botar todo nun molde untado de caramelo. Poñer ao baño María no forno durante máis ou menos media hora.

Aliños agridulces

2010-01-23T16:19:00.003+01:00

Copio 3 aliños do número 209 da revista Clara, que me gustaría probar:

Vinagreta con mermelada
Engadir unha cucharada de mermelada de arandos sen azúcar ao típico aliño das ensaladas de aceite, sal e vinagre. Na revista di que vai perfecto para ensaladas con fruta, así que me pegaría ca "ensalada de piña, kiwi e alcachofas" e ca "Ensalada mixta" que xa teño subidas ó blog.

Mel e mostaza
Mesturar unha cucharada de mostaza con dúas de aceite e engadir unha de mel, outra de zume de limón, sal e pementa. Recomendada para ensaladas de arroz.

Iogur e herbas
Mesturar medio iogur con dúas cucharadas de aceite, unha pizca de zume de naranxa, pementa, romero, orégano e albahaca. Recomendada para ensaladas de pasta e polo.

(deixoos aquí para non olvidalos)

Licor café. Receita caseira. Paso 1

2010-01-19T21:49:00.000+01:00

8 litros de augardente
4 kg de azúcar
1/2 kg de café pouco moído
4 peles de laranxa
2 raices de regaliz

Mesturar todo nunha pota ben grande e deixar macerar removendo cada día durante 25 días (+/-). Colar primeiro nun colador grueso e máis tarde pasar por un pano de tea [limpo! ;)].

Eu de momento fixen a primeira parte. Cando xa se poida colar e probar, subirei outra foto.

Crema de orujo

2010-01-13T20:49:00.002+01:00

A crema de orujo é un licor que desde fai uns anos está experimentando un verdadeiro boom en Galicia. Creo que hai tantas receitas como xente que proba a facelo, por eso dependendo de onde o probes cambia moito o sabor. A textura tamén é moi variada, pero a pesares de que a moita xente lle gusta que sexa totalmente líquido, a min gústame que deixe manchado o vaso ó bebelo.

Das receitas que atopei en internet, esta foi a que máis me gustou.

Augardente (a nosa era de 50º)
Dous botes de leite condensada pequenos
Un bote de sirope de caramelo
1/2 bote de sirope de chocolate
Auga (para axeitar a textura)

Mesturar os siropes e a leite condensada. Medir a augardente polo bote de leite condensada e engadir dous botes. Engadir auga ata conseguir a textura desexada.

Nota: Este licor permite fácilmente modificar a textura e o sabor variando un pouco as proporcións.

Culinaria Italia

2010-01-10T00:04:00.000+01:00

Neste último ano sinto verdadeira pasión polos libros de cociña. Teño que loitar contra o impulso de compralos... Xa teño uns cantos na casa e non me da tempo a leelos todos, aínda así, cóstame moito resistirme.
Moitas veces vou a unha tenda coa intención de comprar un libro determinado e acabo saíndo con outro diferente... (xa dixen que non son capaz de resistirme?).
A min gústanme os libros con fotos, e que non sexan únicamente de cociña. Como son unha novatilla, interésame todo o que hai ó redor das diferentes receitas. Pero casualmente, estes libros son sempre os máis caros...
Fai algún tempo fun a FNAC e atopei un libro que me comprei sen pensalo: Culinaria Italia da editorial H.F. Ullmann. (Reseña)
Non é un simple recetario, senon que presenta a gastronomía italiana e os aspectos relacionados con esta (sociais, históricos, culturais...), dunha forma moi amena. Estructurado segundo as diferentes rexións do país, recolle os platos máis tradicionais de cada zona, viños, queixos, costumes, licores, productos principais, etc. Fuxindo do típico de solo pizza ou solo pasta.
Ten unhas cincocentas páxinas, moitas fotos e explicacións de distintas preparacións. Costoume algo menos de 10 euros, o que me pareceu tirado de prezo para o que costan normalmente os libros de cociña.
A miña sorpresa foi maiúscula cando doutra volta na FNAC atopei que forma parte dunha colección formada por ao menos 4 libros máis (cada un deles ao prezo de 9.95€): Culinaria Rusia, Culinaria Francia, Culinaria Grecia e Culinaria España. (Fago esforzos para non compralos todos)
Xa estou marcando receitas que probar, en canto as poña en práctica súboas ao blog.

Mousse de limón

2010-01-08T13:23:00.000+01:00

Buscando un postre lixeiriño para fin de ano, atopei esta receita de mousse de limón e púxenme mans á obra.
Para 10 personas.
1 bote mediano de leite condensada
5 ovos
1/2 litro de nata
6 limóns

Separar as yemas das claras. Exprimir os limóns e reservar a pel. Bater as yemas e engadirlles a leite condensada e o zume de limón.
Montar a nata por un lado e as claras de ovo por outro lado. Engadir a nata montada á primeira mestura e remover ben. Finalmente engadir as claras de ovo.
Servir en copas. Raiar a pel do limón e utilizar a modo de decoración...

Nota: Ó mesturar as claras co resto dos ingredientes hai que remover de forma vertical (de arriba a abaixo) para que non se baixen e aporten a textura da receita.

Ensalada de piña, kiwi e alcachofas

2010-01-07T18:05:00.003+01:00

Leituga
Tomate
Queixo fresco
Piña
Kiwi
Alcachofas

Cortar a leituga en tiras e picar miudiños os outros ingredientes.

Kinder e o marketing participativo

2009-12-10T18:29:00.004+01:00

Fai unha semana lin un post sobre un proxecto de marketing participativo en internet: trend.es. Argallei un pouco na web, e rexistreime porque vin que había un proxecto aberto específico para galegos. Pensei: maloserá que entre os 2.000 galegos que queren seleccionar, non me elixan a min...
E estou elexida!!!

Kinder lanza un novo producto "Kinder Sandwich de Leche" e para dalo a coñecer, apostou polo marketing participativo, é dicir, polo tradicional boca a boca (ou boca a orella, dependendo do autor).

Así, en breve enviaránme un kit de investigadora de mercados, con 40 pasteliños destes e un manual de investigación en marketing. Espero que chegue pronto, porque xa teño unhas ganas de probalos e poñerme a encher cuestionarios ;)

En próximas entradas, máis info...

A Cantina (Doade)

2009-12-02T19:50:00.001+01:00

Se Monforte e a Ribeira Sacra me sorprenderon e me deixaron moi bo recordo, foi tamén gracias a este restaurante. A Cantina está en Doade, baixando cara o embarcadoiro ónde se collen os catamaráns para facer unha ruta polos Canóns do Sil.
Despois de toda unha mañá de ruta pola zona, soprendéndome coa paisaxe e o esforzo titánico que supón cultivar esas terras, este restaurante case nos pasa desapercibido. Entramos porque xa era hora de comer e aínda que por fora tiña moi boa pinta, tampouco nos fixemos moitas ilusións. Sen embargo, ó entrar xa vimos que era un sitio especial, con caracter de seu.
Ahora xa non recordo moi ben o que comemos (creo que ensalada, chipiróns e algo maís), pero recordo que estaba todo boísimo. Fóra ten unha terraza-campo no que se está de vicio tomando un café. Non sei... É un deses sitios que a pesar de que pasa o tempo, o bo recordo permanece.
Por outra parte, pareceume un bo exemplo de desenvolvemento no rural, aprobeitando as posibilidades do medio e adaptándose ós tempos e os gustos dos clientes.
Aquí tamén quero volver....

A Goleta (Sanxenxo)

2009-11-26T15:03:00.001+01:00

O restaurante A Goleta está nun sitio privilexiado de Sanxenxo, no paseo de madeira que é a prolongación do paseo marítimo ó pasar o porto deportivo. A súa situación fai que nos meses de verán sexa complicado conseguir unha mesa sen reserva. Non é un sitio barato, pero é moi recomendable para ir un día a cear.
Cada ano, en setembro, convírtese nunha visita obrigada para a miña familia. O menú pouco varía para nós, que cando nos conquista un prato gardámoslle fidelidade. A carne á pedra é o principal reclamo que nos leva alí, unha carne tenra crúa que cada un vai cociñando sobre a pedra ata atopar o punto perfecto. Ademáis unha boa ensalada mixta, chipiróns encebolados e algún pescado da ría e viño albariño da casa (que lles sae boísimo todos os anos), son as miñas recomendacións. Aínda que a empanada, a mariscada e acaldeirada de raia tampouco están nada mal. E se aínda queda ganas de postre, sempre teñen varias tartas feitas na casa.
O dono do restaurante anda por entre as mesas e os camareiros (moi amables) a pesares da rotación de personal que hai nestes sitios tan turísticos, mantéñense ano tras ano. E estas son dúas cousas que a min me gustan nun restaurante.

Sandwich vexetal de salmón e mostaza

2009-11-25T21:24:00.004+01:00

Leituga
Salmón afumado
Tomate
Queixo
Mostaza
Pan de molde sen corteza

Ensalada de queixo e tomate

2009-11-19T21:33:00.002+01:00

Queixo fresco
Tomate
Aguacate
Orégano
Sal
Aceite oliva virxe

A clave está na decoración ;)

Croquetas de polo e xamón (ricetta della mamma)

2009-07-01T10:47:00.000+02:00

2 Peitugas de polo
1 litro de leite
1 loncha de xamón
8 culleradas de fariña
2 culleradas de mantequilla
Sal
Aceite
2 Ovos
Pan raiado

Cocer as peitugas de polo e desmenuzalas. Cortar o xamón en taquiños moi pequenos.
Poñer nunha pota catro culleres de aceite, a mantequilla e a fariña. Mesturar todo e deixar cociñar un pouco. Salar. Ir engadindo o leite sen deixar de remecer. Deixar cociñar un ratiño e engadir o polo e o xamón. Cociñar outro pouco e sacar a masa a unha fonte para que enfrie. Deixar repousar unhas 10 horas.
Dar forma á masa, pasala por ovo e logo pan raiado. Fritir co aceite moi quente.

Nota: Se se cociña ben a masa, menos probabilidades de que se rompan ó fritir.

Salsa de Queixo do Cebreiro e pementa

2009-06-26T15:51:00.004+02:00

1 vaso de nata
aceite
zume de limón
pementa
sal
70 gr queixo do cebreiro

Baseada na receita que propoñen na web do Consello Regulador do Queixo do cebreiro, pero con algunha modificación.

Poñer nunha sarten dúas cucharadas de aceite de oliva, un vaso de nata líquida e o zume de medio limón. Cociñalo uns dez minutos e engadir o Queixo do Cebreiro. Mesturar ben e cociñar ata que espese un pouco e colla a textura da salsa. Engadir a pementa e o sal ó gusto de cada quen.
Nota: pode que quede unha textura moi grosa e que sexa necesario pasarlle a batidora.

Esta salsa casa perfectamente coa carne á prancha, como este solomillo.
O Queixo do Cebreiro ten un sabor forte e un tanto acedo, polo que queda unha salsa moi contundente. Pódese cambiar por outros queixos máis suaves, como a mítica Philadelphia.

Pizza Salada

2009-06-22T22:36:00.002+02:00

Masa para pizza
Tomate
Moito Queixo
Atún
Anchoas
Xamón serrano

Tortilla de Ro

2009-06-20T19:44:00.001+02:00

Berenxena cortada a tiras
Patacas
Unha pouca cebola
Ovos
Sal
Aceite
Auga

Poñer nunha sarten a cebola e a berenxena cun vaso de auga. Deixar cocer e cando se evapore a auga, engadir un vaso mais. Cando se volte a evaporar engadir un choriño de aceite e deixar fritir un ratiño. Fritir as patacas e bater os ovos. Mesturar todo, poñer un pouco de sal e facer a tortilla.
Nota: Cortar a berenxena e deixar un ratiño en auga cun pouco sal para que perda o amargor.

Nota extraculinaria: Desculpas ós meus invitados por abusar da berenxena durante a súa estancia, pero nos Ancares non temos moita tradición vexetariana e a todo se lle engade un pouco de xamón ou chourizo ;). Na próxima visita serei máis creativa!

Pizza Mi-Ubi

2009-06-17T10:17:00.004+02:00

Masa pizza
Tomate frito
Orégano
Queixo
Berenxena
Pemento verde
Aceitunas
Champiñóns
Espárragos

Nota: Engadir os ingredientes enriba da masa nesta orde. Rematar cunhas lonchas de mozzarella fresca.

Macarróns con berenxena

2009-06-12T18:02:00.005+02:00

Pasta
Berenxena
Cebola
Sal
Aceite
Tomate
Orégano

Cocer a pasta e reservar. Picar as hortalizas en trociños. Poñer nunha sarten unha cucharada de aceite, deixar quentar ben e poñer a cebola, a berenxena e o tomate. Deixar fritir un rato e engadir un vaso de auga. Esperar a lume lento ata que reduza a auga e engadir a pasta, o orégano e medio vaso de auga máis. Deixar reducir de novo e servir.

Oh! sushi, Vigo

2009-06-11T20:23:00.000+02:00

Oh! Sushi (Florida, 10) é un dos restaurantes de comida xaponesa de Vigo. Coñecino porque se vives en Galicia, é moi probable que cada vez que escribes algun mail en gmail ou fas algunha búsqueda en Google relacionada con comida xaponesa, apareza nos Adwords. Ahora non deben ter unha campaña tan agresiva, pero o ano pasado aparecia constantemente. E por obra e gracia da publicidade creouseme a necesidade de ir.
O local é moi pequeno, con poucas mesas, pero cunha ambientación agradable e xaponesa (ou eso creo, porque nunca estiven en Xapón).
Escollemos, pedimos e mentras nos preparaba o cociñeiro a comida, puxéronnos uns entrantes para matar o gusaniño. Uns saquiños deliciosos e un pouco de ensalada. O sushi tamén estaba boísimo, con salmón e tamén con atún vermello.
O problema, como na maior parte dos xaponeses deste estilo, é o prezo, pero é asumible para ir de vez en cando. Ahora que cambiaron a web por un blog, xa vin algo que me apetece moitísimo probar.
Tamén levan a comida a domicilio, a pena é que non vivo en Vigo, senon volvería a caer e pediríaa a través dos Adwords!
Ata fai pouco pensei que era o único que había en Vigo, pero polo menos hai outros dous: Vigo Kyoto (Cuba, 28) e Yosikomo Sushi (Alfonso XIII, 12). Haberá que probalos...

Novo blog

2009-06-11T17:34:00.002+02:00

Co restyling do blog e o cambio de nome chega unha nova etapa. Atras queda o librodereceitas privado, e chega boas migas cunha vocación máis pública, con novos temas e novas ganas de escribir. Novos contidos relacionados co mundo gastronómico cunha maior amplitude de miras.

Polo ó curry

2009-06-09T18:02:00.001+02:00

Despois de buscar receitas por internet, e non atopar ningunha que respondera ás miñas espectativas, fixen un mix de varias para conseguir esta adaptación.

1 peituga de polo enteira cortada en cubos
1 zanahoria grande cortada en trozos grandes
2 patacas en trozos grandes
1 cebola picadiña
2 cucharadas de fariña
2 chuchariñas de curry
2 tazas de auga
1 iogur
Pementa
Aceite
Viño blanco
Sal

Macerar a peituga coa pementa + sal + viño blanco. Poñer nunha sarten o aceite, quentalo ben e poñer a cebola a pochar. Engadir o curry e o polo e deixar que este se cociñe un pouco. Engadir a zanahoria + patacas + fariña + auga. Deixar que se cociñe todo durante uns 30 minutos aprox. e engadir o iogur.

NOTA: Engadir o iogur antes de tempo pode ser unha pesadilla... A salsa ten que quedar máis ligada ós alimentos (non como na foto).

Sepia á plancha con arroz blanco

2009-05-17T15:56:00.004+02:00

Facer unha mestura con aceite oliva, allo picadiño e perexil picado. Deixar macerar durante unhas horas na neveira.
Facer o arroz. Limpar as sepias moi ben. Salar un pouco.
Poñer a sarten ó lume ata que estea moi quente. Poñer a sepia encima facendo presión cunha ferramenta de madeira para que toda a superficie estea en contacto coa superficie da sarten. Dar a volta, engadir a mestura, dar a volta de novo, volver engadir unhas culleradas da mestura e retirar cando estén cociñadas.

Sopa de verduras

2009-04-10T20:56:00.001+02:00

Tomates
Follas de berza
Follas de naviza
Cebola
Zanahoria
Pataca
Allo
Puerros
Aceite
Pementa
Sal

Pelar os tomates. Picar toda a verdura menudiña menos as patacas que poden ser un pouco máis grandes.
Poñer nunha pota o aceite e o allo picadiño. Cando fría un pouco, engadir a cebola. Esperar a que se poche e engadir o tomate. Pochar de novo todo e engadir os puerros, patacas e zanahorias. Deixar pochar un pouquiño e engadir a auga ata cubrir a verdura completamente. Poñer sal e pementa ó gusto. Cando leve un ratiño fervendo, engadir as berzas e navizas.
Observacións: pódese engadir calquera verdura. Atención ós tempos de coción de cada unha delas.

Arroz con leite

2009-04-09T20:17:00.002+02:00

4 vasos de leite
1 vaso arroz
Azúcar
Canela en polvo
Pel de limón

Poñer o leite, o azúcar, a canela e a pel do limón a ferver.
Lavar o arroz para que lle saia un pouco o almidón.
Cando ferva o leite botarlle o vaso de arroz e quitar a pel do limón. Manter a cocendo, a lume baixo e removendo para que non se pegue. Cando o arroz estea cocido, poñer nos recipientes para servir.

Ensalada

2009-04-04T20:36:00.003+02:00

Leituga
Tomate
Cebola
Ovo
Millo
Fresas
Brotes de soja
Atún
Esparragos
Pipas
Sésamo

Angulas

2009-03-23T19:56:00.001+01:00

Angulas
Gambas
Allo
Sal
Aceite

Laminar o allo. Poñer o aceite na sarten e o allo, cando estea moi quente poñer as gulas e as gambas. Deixar facerse un pouco e servir quentiñas.

Tarta cumpleanos

2009-03-23T19:45:00.002+01:00

2 l de nata
Azúcar
Fresas
Licor de melocotón
Auga

Facer un almibar quentando un vaso de auga cun bo chorro de licor de melocotón e tres cucharadas de azúcar. Partir o biscoito en dúas capas e emborrachar cada unha delas co almíbar quente. Deixar enfriar.
Laminar as fresas. Montar a nata e botarlle azúcar.
Poñer a base de biscoito e cubrir --> nata - fresas - nata. Poñer a outra capa do biscoito e cubrir con nata. Cubrir tamén os bordes de nata. Adornar con abundantes fresas por encima e polos lados.

Base de biscoito

2009-03-22T16:37:00.001+01:00

Galletas de Nata

2009-03-18T10:47:00.002+01:00

1 litro de nata
400 gr de azúcar
2 xemas de ovo
Fariña

Mesturar a nata co azúcar e cos ovos batidos. Engadir fariña á mestura ata que quede unha masa homoxénea e cun pouco de consistencia. (A maior cantidade de fariña, máis duras quedarán as galletas). Deixar repousar a masa na neveira durante algo máis de media hora. Estendela cun rodillo (1 cm de grosor +/-). Cortala e fornear.

Observación: Tamaño ideal, o do vaso de tubo.

Sushi de salmón

2009-03-12T19:24:00.002+01:00

Alga nori
Arroz
Vinagre
Azúcar
Salmón

Facer arroz blanco sen aditivos (sal, aceite, allo, etc.). Deixar enfriar estirado nunha bandexa.
Facer un condimento para o arroz quentando medio vaso de vinagre e disolvendo nel unhas culleradas de azúcar. Deixar enfriar.
Cando estén frios, pulverizar o arroz co condimento.
Cortar o salmon en tiras. Para eso, a mellor parte do salmón é a cola. Ten que ser crudo, así que debe estar previamente conxelado.
Estirar a plancha de alga e salpicar un pouco co condimento para que abranden (moi pouco, que son fráxiles e rompen). Poñer arroz encima da plancha, tendo en conta o grosor que queremos que teñan os bocadiños finais. Colocar a tira de salmón sobre o arroz e enrrollar a alga.
Deixar enfriar na neveira durante media hora. Cortar.
Próximo obxectivo: engadir aguacate á receita.

Pizza Vilanova

2009-03-03T19:05:00.001+01:00

Champiñóns
Mozzarella fresca
Mozzarella lonchas
Tomate
Orégano
Atún
Cebola

Estender a masa. Untar o molde con aceite de oliva. Cubrir con moita salsa de tomate. Poñer unha capa de mozzarella, os champiñóns, o atún e unhas tiras de cebola. Se sobrou mozzarella poñer outra pouca por encima. Oregano e ó forno.
Observacións: A cebola dalle un toque, pero tarda un pouco en facerse.

Masa para pizza

2009-03-02T11:08:00.002+01:00

Aceite de oliva
Sal
Fariña
Levadura de panadería
1 sobre de Royal
Auga

Verter a fariña nunha mesa sobre a que se poida amasar. Engadir o sobre de Royal e o sal. Disolver a levadura nun vaso de auga quente e engadir á masa. Empezar a mesturar. Engadir o aceite. Se está moi líquido engadir fariña e se está moi sólida engadir auga. Punto exacto: cando non se pega nas mans e é unha masa homoxénea. Amasar con forza ata que estire pero non rompa.
Facer unha bola e deixala leldar nun sitio cálido por unha hora.

Pomodori secchi sott'olio

2009-02-19T17:30:00.001+01:00

Pomodori secchi della Calabria
Capperi
Peperoncino
Aglio
Olio d'oliva extravirgene
Basilico

Limpar os pomodori cun pano humedecido para quitarlles o sal.
Poñer nun bote os caperi, o aglio (cuns cortes) e meter os pomodori. Engadir un pouco de peperoncino picante e unhas follas de basilico. Cubrir co aceite. Deixar macerar durante un mes mínimo.
Observación: Feitos en Galicia non saben nen a metade de ben que feitos en Reggio.

Fideos chinos con polo e verduras

2008-10-22T12:29:00.002+02:00

Fideos chinos
Peituga de polo (ou calquera carne que teñamos para reciclar pola cociña)
1 pemento verde
1/2 cebola
Semillas de sésamo
Salsa de soja
2 culleres de aceite

Poñer o aceite nunha tixola e cando acade o calor suficiente poñer a cebola, seguidamente o pemento e a carne que empreguemos (o polo coa soja queda boísimo). Engadir o sésamo e unha pouca de salsa de soja. Cando a cebola esté pochada, retirar do lume.
Cocer os fideos chinos e separalos ben.
Sacálos da auga cun tenedor (para que non queden completamente escurridos) e poñer na tixola. Engadir un pouco máis de salsa de soja e darlle unha volta a todo co lume alto para que os fideos collan o sabor das verduras.

Galletas de mantequilla

2008-10-21T20:29:00.002+02:00

Para unhas 20 galletas grandes:

500 g de fariña
200 g de azúcre
2 culleres de sal
250 g de mantequilla
2 ovos (xema e clara)
2 xemas de ovo
Trociños de chocolate

Mesturar a fariña, o azucre, o sal, e a mantequilla (sen derreter). Esta masa faise cos dedos e é bastante pringosa.
Engadir os ovos e as xemas ata que teñamos unha masa ben ligada e homoxénea. Meter uns 10 minutos no conxelador.
Aplanar coa axuda dun rodillo a masa ata darlle un grosor duns 5 mm. Salpicar a masa co chocolate (negro, branco, con leite... tamén se pode facer con frutos secos ou co que se che ocorra, como as ciruelas pasas da galleta da dereita).
Cortar as galletas e fornealas a 180 graos durante uns 15 minutos.
A presentación desta primeira fornada non quedou moi ben, pero as galletas estaban moi boas.

Tallarines con salsa de setas

2008-10-18T16:56:00.002+02:00

2 culleres de aceite
2 dentes de allo
250 gr de setas
1/2 cebola
1 loncha de xamón
500 gr de tallarines
250 dl de nata líquida
pementa negra moída
sal

Cocer a pasta cun pouco de sal.

Poñer nunha tixola o aceite, o allo e a loncha de xamón cortada en tacos. Deixar fritir un pouco e engadir a cebola e as setas. Cando se frita todo pasar pola batidora ata que quede ben triturado.
Poñer a pasta de setas triturada na mesma tixola e engadirlle a nata remecendo de forma que non queden grumos. Engadir a pementa e o sal (a mestura admite bastante sal). Cando coza un pouco a salsa, mesturar coa pasta.

Iogur grego

2008-10-15T15:20:00.001+02:00

3dl de nata líquida
1 iogur natural
2 culleres de azucre
Leite enteiro

A receita do iogur grego é tan fácil como mesturar a nata e o iogur natural a temperatura ambiente. Engádese o azucre e complétase a cantidade necesaria para encher os vasos todos da iogureira. Deixase no aparello toda a noite (unhas 12 horas), póñense na neveira e listos para probar.
Os que eu fixen estaban boísimos, lástima que a iogureira da miña nai só teña 8 vasiños. A estas horas só quedan 3, un deles xa está pedido, outro vai ser o que me aporte os fermentos para a seguinte tanda de iogures e co outro vou facer algunha salsa para esta noite.

"Yogurtera"

2008-10-14T15:37:00.001+02:00

Despois de moito insistir, por fin a miña nai me prestou a "yogurtera". Baixo a ameaza de "a min duroume vintecinco anos e ainda ten todos os vasiños en perfecto estado, ahora vai tu e rómpeos en tres días".
Estou buscando receitas en internet. Esta noite farei a mestura e mañá pola mañá xa estarán listos os iogures!