2 de diciembre de 2009

A Cantina (Doade)

Se Monforte e a Ribeira Sacra me sorprenderon e me deixaron moi bo recordo, foi tamén gracias a este restaurante. A Cantina está en Doade, baixando cara o embarcadoiro ónde se collen os catamaráns para facer unha ruta polos Canóns do Sil.
Despois de toda unha mañá de ruta pola zona, soprendéndome coa paisaxe e o esforzo titánico que supón cultivar esas terras, este restaurante case nos pasa desapercibido. Entramos porque xa era hora de comer e aínda que por fora tiña moi boa pinta, tampouco nos fixemos moitas ilusións. Sen embargo, ó entrar xa vimos que era un sitio especial, con caracter de seu.
Ahora xa non recordo moi ben o que comemos (creo que ensalada, chipiróns e algo maís), pero recordo que estaba todo boísimo. Fóra ten unha terraza-campo no que se está de vicio tomando un café. Non sei... É un deses sitios que a pesar de que pasa o tempo, o bo recordo permanece.
Por outra parte, pareceume un bo exemplo de desenvolvemento no rural, aprobeitando as posibilidades do medio e adaptándose ós tempos e os gustos dos clientes.
Aquí tamén quero volver....

26 de noviembre de 2009

A Goleta (Sanxenxo)

O restaurante A Goleta está nun sitio privilexiado de Sanxenxo, no paseo de madeira que é a prolongación do paseo marítimo ó pasar o porto deportivo. A súa situación fai que nos meses de verán sexa complicado conseguir unha mesa sen reserva. Non é un sitio barato, pero é moi recomendable para ir un día a cear.
Cada ano, en setembro, convírtese nunha visita obrigada para a miña familia. O menú pouco varía para nós, que cando nos conquista un prato gardámoslle fidelidade. A carne á pedra é o principal reclamo que nos leva alí, unha carne tenra crúa que cada un vai cociñando sobre a pedra ata atopar o punto perfecto. Ademáis unha boa ensalada mixta, chipiróns encebolados e algún pescado da ría e viño albariño da casa (que lles sae boísimo todos os anos), son as miñas recomendacións. Aínda que a empanada, a mariscada e acaldeirada de raia tampouco están nada mal. E se aínda queda ganas de postre, sempre teñen varias tartas feitas na casa.
O dono do restaurante anda por entre as mesas e os camareiros (moi amables) a pesares da rotación de personal que hai nestes sitios tan turísticos, mantéñense ano tras ano. E estas son dúas cousas que a min me gustan nun restaurante.

25 de noviembre de 2009

Sandwich vexetal de salmón e mostaza

Leituga
Salmón afumado
Tomate
Queixo
Mostaza
Pan de molde sen corteza

19 de noviembre de 2009

Ensalada de queixo e tomate




Queixo fresco
Tomate
Aguacate
Orégano
Sal
Aceite oliva virxe

A clave está na decoración ;)

1 de julio de 2009

Croquetas de polo e xamón (ricetta della mamma)


2 Peitugas de polo
1 litro de leite
1 loncha de xamón
8 culleradas de fariña
2 culleradas de mantequilla
Sal
Aceite
2 Ovos
Pan raiado

Cocer as peitugas de polo e desmenuzalas. Cortar o xamón en taquiños moi pequenos.
Poñer nunha pota catro culleres de aceite, a mantequilla e a fariña. Mesturar todo e deixar cociñar un pouco. Salar. Ir engadindo o leite sen deixar de remecer. Deixar cociñar un ratiño e engadir o polo e o xamón. Cociñar outro pouco e sacar a masa a unha fonte para que enfrie. Deixar repousar unhas 10 horas.
Dar forma á masa, pasala por ovo e logo pan raiado. Fritir co aceite moi quente.

Nota: Se se cociña ben a masa, menos probabilidades de que se rompan ó fritir.

26 de junio de 2009

Salsa de Queixo do Cebreiro e pementa


1 vaso de nata
aceite
zume de limón
pementa
sal
70 gr queixo do cebreiro

Baseada na receita que propoñen na web do Consello Regulador do Queixo do cebreiro, pero con algunha modificación.

Poñer nunha sarten dúas cucharadas de aceite de oliva, un vaso de nata líquida e o zume de medio limón. Cociñalo uns dez minutos e engadir o Queixo do Cebreiro. Mesturar ben e cociñar ata que espese un pouco e colla a textura da salsa. Engadir a pementa e o sal ó gusto de cada quen.
Nota: pode que quede unha textura moi grosa e que sexa necesario pasarlle a batidora.


Esta salsa casa perfectamente coa carne á prancha, como este solomillo.
O Queixo do Cebreiro ten un sabor forte e un tanto acedo, polo que queda unha salsa moi contundente. Pódese cambiar por outros queixos máis suaves, como a mítica Philadelphia.